Günay Doğan'a Atfen Yazılmıştır

Blogumdan link verdiğim kendim de severek takip ettiğim bir blog var.Günay Doğan'ın kişisel blogu.Her konuda yazdığı kısa,okunabilir,hoşa giden bunun yanında insanı Moliere misali güldürürken düşündürebilen,Bertolt Brecht'in kurduğu epik tiyatrodaki gibi siyasi düşünceler barındıran,kimi zaman Samuel Beckett'ın öncülüğünü yaptığı absürd tiyatro gibi saçmalayan yazılarda beni onu okumaya mecbur bırakılmış gibi hissettiriyor.Yanlış anlamayın övgü anlamında söyledim bu lafı çünkü düzenli olarak habeleri bile takip etmem ben fakat Günay Doğan'ın blogunu ciddi anlamda okuyorum her nek kadar pamuk üstünde işeyen karınca kadar sessiz olup yorum yazmasam da.Bu yazıyı neden yazıyorum kısmına gelelim şimdi.Kendisini üniversite telaşesi içerisine sokacağını okudum blogunda ve geçen yıl yaşadığım kargaşayı bu yazıyı yazarken tekrar hatırlayıverdim,hatta tyam şuan.Kimi zaman sıkıcı,kimi zaman hırsa dair içerisinde herşeyi bulabildiğim,kimi zaman güzel,kimi zaman olmayacak deyip kendimi yerden yere vurduğum,virgülden sonraki rakamlarla dereceye giremeyip nedensiz çığlıklar attığım hayatta yaşanabilecek duyguların bininin bir para olduğu geçen yılı hatırlattığı için ona teşekkür ediyorum.Japonya'da okula yeni başlayan çocuklara Hiroşima'nın gösterilmesi misali onun bana geçen yılı hatırlatması cidden içimi bir hoş yaptı.Her ne kadar çok iyi tanımasam da onun blogunda yazdığı cümle onun da üniversiteye hazırlık sürecinde ne kadar disiplinli olacağını bana hissettirdi "Hergün sadece 1 saat internette olmayı planlıyorum. Bu süre içerisinde de harçlığımı çıkarabilmem için şart olan işlerimi yapacağım. Bloguma zaman ayırabileceğimi pek düşünmüyorum.".Başarılar Günay Doğan.